Net gescheiden of alleen en dan staan de feestdagen voor de deur……

Als je de media mag geloven komt de mooiste tijd van het jaar er weer aan, de feestdagen. Je wordt overspoeld met beelden van grote families die bij elkaar zitten, lachende kinderen, verliefde stellen en veel warmte. Maar hoe realistisch is dat plaatje eigenlijk?

Het gras is niet altijd groener

Vraag het maar eens aan een vriend of vriendin, de buurvrouw of aan een willekeurige voorbijganger, ik schat voorzichtig in dat dit een scala aan reacties zal zijn:

  • “Vreselijk dat verplichte gedoe met de feestdagen!”
  • “Ik zie er als een berg tegenop”
  • “Blij als die feestdagen weer voorbij zijn”
  • “De ene dag bij mijn schoonfamilie, de andere dag bij mijn familie, we kunnen daar echt niet onder uit hoor”

Pak die kans!

In het perfecte plaatje zijn deze reacties natuurlijk not done, want de feestdagen horen gezellig te zijn, toch? Het is de verwachting die door de media wordt geschetst, maar de werkelijkheid is vaak een stuk weerbarstiger.

Zeker als je net een scheiding achter de rug hebt, dan slaak je misschien wel een zucht van verlichting als het 2 januari is en de deur van de feestdagen weer voor een jaar gesloten wordt. Als je voor het eerst de feestdagen zonder je (ex)partner en/of kinderen doorbrengt kan dat heel spannend zijn. Het is nieuw, het is anders, je moet op zoek naar een nieuwe invulling.

En dat is goed nieuws! Want dat brengt ook kansen met zich mee. Het biedt je de mogelijkheid om de feestdagen zo in te vullen zoals jij dat graag zou willen, maar ook echt zou willen.

Is dat makkelijk, nee zeker niet. Als je kinderen hebt zal je, in geval van een scheiding, samen met je ex-partner een omgangsregeling hebben afgesproken. Dat kan inhouden dat je je kinderen niet op beide kerstdagen gezellig om je heen hebt. Dat is hartstikke lastig. Je had misschien een hele goede band met je schoonfamilie, ook dat zal tijdens de feestdagen ineens heel anders zijn. Alles zal anders zijn, wat ontzettend verdrietig kan en mag zijn. En dat is tip 1 die we voor je hebben:

Tip 1: De feestdagen mogen lastig zijn, wees niet te streng voor jezelf

Streef niet naar het onmogelijke. Als je je verdrietig voelt, streef dan niet naar het perfecte plaatje. Het zal maar 1 ding opleveren: Enorme teleurstelling. Een goeie huilbui als je ’s morgens alleen aan het kerstontbijt zit lucht misschien wel even op.

Tip 2: Besef je dat het gras absoluut niet groener is bij de buren

Jij gaat door een rouw periode heen en dat is bij de buren mogelijk niet het geval, maar het feit dat de buren een goed gevulde agenda hebben met de kerstdagen wil niet zeggen dat ze zich happy voelen tijdens deze dagen. Dat ze niet aan torenhoge verwachtingen moeten voldoen, dat ze allerlei verplichtingen aflopen, dat ze zich van binnen hartstikke alleen voelen omdat ze tijdens de feestdagen niet kunnen doen wat ze eigenlijk zouden willen, maar worden geleefd door de agenda, de verplichtingen en de torenhoge verwachtingen.

Tip 3: Maak je eigen plan voor deze dagen, maar hou het realistisch

Maak je eigen guilty pleasure ontbijtje. Wat heb je nou altijd al ’s morgens willen eten, maar nooit gedaan omdat je het goede voorbeeld moest geven aan de kinderen?

Eet dit ontbijtje dan niet aan een eenzaam gedekte tafel, maar eet het heerlijk op voor de tv. En zet dan niet die zwijmel film op waar je je alleen maar rottiger door gaat voelen, maar zet iets op waar je zo vreselijk om moet lachen dat je het bijna in je broek doet.

Ga daarna koffie drinken bij die ontzettende aardige mevrouw van 3 huizen verder, die ook alleen is. Neem wat lekkers mee en speel een spelletje Rummikub met haar.

Zorg er daarnaast ook voor dat je een flinke wandeling gaat maken. Neus in de wind, misschien een paar tranen over je wangen en adem in en adem weer uit.

En als je dat dan doet voel je je dan niet meer verdrietig? Helaas, er bestaat geen tovermiddel om dat te laten verdwijnen, maar je hebt zelf wel de touwtjes in handen om het misschien wat dragelijker te maken, momenten te creëren die wat minder zwaar zijn, te beseffen dat je uiteindelijk zelf verantwoordelijk bent voor je eigen geluk, ongeacht de harde klappen die het leven je soms uitdeelt.